Czwarta deportacja

Czwarta i ostatnia deportacja rozpoczęła się 22 maja 1941 roku w Mołdawii i na „Zachodniej Ukrainie”. Od 14 czerwca 1941 roku oczyszczano z „niepewnego elementu” republiki nadbałtyckie, zaś z 19 na 20 czerwca 1941 roku przystąpiono do wysiedleń na „Zachodniej Białorusi”. 12 371 osób z Ukrainy Zachodniej trafiło do obwodu południowokazachstańskiego, omskiego, nowosybirskiego oraz Kraju Krasnojarskiego, 22 353 osoby z Białorusi Zachodniej trafiły m.in. do obwodu omskiego i nowosybirskiego oraz do Kraju Ałtajskiego, w dorzecze rzek Katuń i Bija. Wraz z nimi aresztowano 2 059 osób oskarżonych o przynależność do organizacji kontrrewolucyjnych i powstańczych oraz nielegalnych organizacji i formacji politycznych. Liczba deportowanych z zachodnich obwodów Białoruskiej SRS jest sporna i waha się w granicach 20,3-24,3 tysiące osób. Niestety, w drodze, w czasie trwających już działań wojennych, część transportów ostrzelana została przez samoloty Luftwaffe. W wyniku ostrzałów na 20 transportów odprawionych z Zachodniej Białorusi, pięć utknęło w drodze do Mińska lub też w jego okolicach. Jak donosiły raporty Wojsk Konwojowych NKWD, w trakcie ostrzału śmierć poniosło 10-13 % znajdujących się w wagonach zesłańców, zaś od 12-15 % zostało rannych. Najbardziej w czasie deportacji czerwcowej ucierpiała Białostocczyzna, z której deportowano 11 405 osób.

                

Materiał wystawy

Dokumenty źródłowe:

Fotografie:

Relacje i wspomnienia

Więcej

Ludzie

Więcej